பாதாமி சாளுக்கியர் கால சில வியப்புக்கள்

ரிஷப குஞ்சர சிற்பங்களைப் பற்றி தகவல்கள் சேகரிக்கும் போது, அவை முதன் முதலில் பாதாமி சாளுக்கியர் காலத்தில் அய்கொளேயில்(கர்நாடகா) செதுக்கப்பட்டன எனத் தெரிந்து கொண்டேன்.  பாதாமி சாளுக்கியர்களின் ஆட்சி, அவர்களது கட்டடக்கலை, சிறப்புமிக்க பாதாமிக் குடவரைகள், பாதாமி சாளுக்கியர்களின் காலத்தில் காஞ்சியை ஆண்ட பல்லவர்கள் பற்றிய விவரங்கள்,  அவர்களுக்கிடையில் நிகழ்ந்த போர்கள் என விரிவான சித்திரம் கிடைத்தது.  (இந்தப் பதிவுடன் தொடர்புடைய முந்தைய பதிவு - ரிஷப குஞ்சரம் - 2, பல்லவர்களும், பாதாமி(வாதாபி) சாளுக்கியர்களும்)

பாதாமி சாளுக்கியர்களின் கலை படைப்புகளின் உச்சம் எனக் கருதப்படும் பாதாமி, அய்கொளே, பட்டடதக்கல் போன்ற இடங்களில் உள்ள குடவரைகள் மற்றும் கட்டடங்களைப் பற்றி படிக்கையில் ஒரு சில அம்சங்கள் வியப்பாக இருந்தன. அவற்றை இங்கே பகிர்ந்துள்ளேன்.

கூரை அமைப்புகள்

பெரும்பாலான பழைய கற்கட்டடங்களின் கூரைகள் சமதளத்துடன் இருப்பதையே பார்த்துள்ளேன்.  முன்பெல்லாம் கோயில் மண்டபங்களுக்குள் நடக்கையில் மேலே சென்று   கற்பலகைகளை எப்படி வைத்து கூரைகள்  அமைத்துள்ளார்கள் என்றும் எப்படி மழை நீர் உள்ளே வராதபடி அமைத்துள்ளனர் எனப் பார்க்கும் ஆவல் இருந்தது.

முதன் முதலில்,  கற்கட்டடங்களின் கூரைகள் சரிவாக அமைந்திருப்பதைப் பார்த்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது. இப்படிப்பட்டவைகள் பாதமி, அய்கொளே மற்றும் பட்டதகல்லில்(கர்நாடக மாநிலம்) அதிகம் காணப்படுகின்றன.

அஜந்தா – எல்லோரா குடவரைகள் - பௌத்த தெய்வங்கள்

1. அறிமுகம்

2. போதிசத்துவர்கள்

3. தர்மசக்ரா பிரவர்தன புத்தர்

4. நாகராஜா

5. புத்தரின் மஹாபரிநிர்வாணம் 

6. தாராதேவி, ஜம்பாலர்

7. ஹாரிதி

8. அஷ்டமஹாபய அவலோகிதேஷ்வரர்

9. மஹாமயூரி

10. மஞ்சுஸ்ரீ

11. மைத்ரேய புத்தர் 

12. பிற சிறப்புச் சித்தரிப்புகள்

13. நிறைவாக

14. கூடுதல் படங்கள்

15. உசாத்துணை

1. அறிமுகம்

புத்தரைப் பற்றி எனக்குத் தெரிந்தது மிகக் குறைவானதே. பௌத்த மதம் என்றாலே புத்தர் மட்டும்தான் மற்றும் அதன் முக்கியமான அம்சம் தியானம் என்பதே என் புரிதலாக இருந்தது. எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் அவர்களின் பயணக் கட்டுரைகளைப் படிக்கும் போது, போதிசத்துவர், அவலோகிதேஷ்வரர் மற்றும் பல புதிய பெயர்கள் வந்தன. அவை பற்றி இணையத்தில் தேடும் போது, இன்னும் அதிக கேள்விகளே எழுந்தன.

இந்து மரபில் பல தெய்வங்களின் வழிபாடு  இருப்பது போல, பௌத்தத்திலும் நிறைய ஆண், பெண் தெய்வங்கள், யக்‌ஷர்கள், யக்‌ஷிகள், கணங்கள், மிதுனர்கள், வித்யாதரர்கள் இருக்கின்றனர் எனத் தெரிந்து கொண்டபோது அதிர்ச்சியாகவும், ஆச்சரியமாகவும் இருந்தது.

எங்கள் அஜந்தா எல்லோரா பயணம் பற்றி, ஆலயக்கலை ஆசிரியர் ஜெயகுமார் நடத்திய இணைய வழி அறிமுக வகுப்பு, பௌத்த மதத்தைப் பற்றிய வரலாறு, பண்பாடு மற்றும் நிறைய புரிதல்களைக் கொடுத்தது. 

எல்லோரா – இந்துக் குடவரைகள்

 கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் வெடித்துச் சிதறிய பற்பல எரிமலைகள்; அவற்றிலிருந்து வெளிப்பட்ட நெருப்புக் குழம்புகள் உருகி ஓடி குளிர்ந்து ஏற்படுத்திய பள்ளங்கள்; இப் பெரு நிகழ்வுகளின் சான்றுகளாக, வெவ்வேறு குன்றுகளும், மலைகளும், மலைத்தொடர்களும், அவற்றிலிருந்து விழும் அருவிகளும், ஓடிவரும் ஓடைகளும், நதிகளும், இவற்றையெல்லாம் இணைக்கும் பள்ளத்தாக்குகளுமாக அந்த நிலப்பரப்பு காட்சியளிக்கிறது. நாங்கள் சென்ற பிப்ரவரி(2025) மாதத்தில்,  குளிரில்லை, அதிக வெப்பமுமில்லை. ஆனால், செடிகள் காய்ந்து, பெரும்பாலும் வறண்டு சில இடங்களில் மட்டுமே பசுமையாகத் தென்பட்டது.  மழைக்காலங்களில் இது முற்றிலும் வேறாக ஈரத்துடன், பசுமையுடனும் காட்சியளிக்கும் எனத் தோன்றுகிறது.  

சத்ரபதி சாம்பாஜி நகரிலிருந்து (பழைய பெயர் ஔரங்காபாத்) எல்லோராவுக்குப் போகும் வழியில் தென்படும் ஆல மரங்களும், வேப்ப மரங்களும் புதிய நிலப்பரப்பை பார்த்த திகைப்பிலிருந்து சற்று ஆசுவாசப்படுத்துகிறது.

எல்லோராவில் 100க்கு மேற்பட்ட குடவரைகள் இருக்கின்றன தொல்லியல்துறை, 34 குடவரைகளை நாம் பார்க்க வசதி செய்துள்ளது.

இங்கு

13 பௌத்த குடவரைகள் (எண் 1-13),

16 இந்து குடவரைகள் (எண்14-29),

5 சமணக் குடவரைகள் (எண் 30-34) உள்ளன.

இவைகள் ஓரு பெரிய மலை அல்லது மலைத்தொடரின் சரிவில் 2கிமீ க்கும் மேலான நீளத்தில் அமைந்துள்ளன.

கைலாசநாதர் கோயில் (குடவரை எண் 16), இயற்கையின் வல்லமையை வெல்ல முயன்ற மனிதனின் கலைமனத்துக்குப் கிடைத்த மாபெரும் வெற்றி. முதலில் நமக்குத் தென்படுவது, ஒரு இரண்டு நிலை குடவரைக் கோபுரம். சற்று இருண்ட, நீளமான நுழைவாயிலைக் கடந்து சென்றால், ஏதோ ஒரு இருண்ட குகைக்குள் செல்லும் போது திடீரென்று மேலே ஆகாயம் திறந்து, வெளிச்சமும், காற்றும், வெப்பமும் நம்மை வருடும் ஒரு பரவசம், இங்கேயும் கிடைக்கிறது. ஒரு வித்தியாசம், இந்த திறந்த வெளி, இயற்கையானது அல்ல. நம் முன்னோர்கள், அங்கிருந்த பாறைகளை அகற்றி எற்படுத்தியது!

உலக அதிசயங்களில் ஒன்றாக கருதப்பட வேண்டிய கைலாசநாதர் கோயில், குடவரைக் கலையின் உச்சம் எனலாம். பொதுவாக ஒரு மலையை உட்புறமாக குடைந்து தூண்கள், மண்டபங்கள், கருவறைகள், சிற்பங்கள் என அமைப்பது வழக்கம். இத்தகைய குடைவரையின் மூன்று பக்கங்களும் பாறைகளால் தடுக்கப் பட்டிருக்கும். முன்பக்கம் வழியாகவே வெளிச்சமும், காற்றும், நாமும் சென்று வரமுடியும். உதாரணம், மண்டகப்பட்டிலுள்ள மகேந்திரவர்ம பல்லவனின் முதல் குடவரை.

அஜந்தா சுவரோவிய தொகுப்புகளைப் புரிந்து கொள்ளல் – ஓரு முயற்சி

 படங்கள் பார்ப்பது என்பது பள்ளிப்பாட புத்தகங்களில் ஆரம்பித்து, நம்மைச் சுற்றி கண்ணில்படும் ஆலயங்கள் மற்றும் காலண்டர் ஓவியங்கள் வரை நமக்கும் பரிச்சயமானதே.  இதனால், அஜந்தா ஓவியங்களை எளிதில் புரிந்து கொள்ளலாம் என நினைத்தால், நமக்குப் பரிச்சயமான புத்தர் ஓவியங்களைத் தவிர்த்து மற்றவைகளை உள்வாங்கிக் கொள்வது சற்று கடினமாகவேயிருக்கும்.  பயமுறுத்துவதற்காக இதைச் சொல்லவில்லை. சில ஆயத்தங்கள் மூலம் அதையும் எளிமைப் படுத்திக் கொள்ளலாம்.    அஜந்தா ஓவியத் தொகுப்புகளை முதன் முறையாகப் பார்க்கும்போது, அதில் பயிற்சி இல்லாத நான் அடைந்த தடுமாற்றம் போல மற்றவர்களும் அடைய வாய்ப்புள்ளது.

ஆதி நாட்களில் கதைகள், தொன்மங்கள், நிகழ்வுகள் எல்லாம் வாய் வழியாகவும், ஏடுகள் வழியாகவும் பகிரப்பட்டது. பாதுகாக்கப்பட்டது!

இதன் அடுத்த படியாக, காட்சி ஊடகம் பண்டைக்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிவது ஒரு இன்ப அதிர்ச்சியே!  இதற்கு மிகச் சிறந்த உதாரணம்   ஏறத்தாழ 1500 வருடங்களுக்கு முந்திய அஜந்தா சுவரோவியங்களே!  இவை புத்தர் காலத்து நிகழ்வுகளை, அவரது முந்தைய பிறப்புகளைச் சார்ந்த ஜாதகக் கதைகளை, தொன்மங்களை ஒரு ஓவியத் தொகுப்பாக நம் கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்துகின்றன. ஓருவகையில் தற்கால story boardன் முன்னோடி எனவும் கொள்ளலாம்.

ரிஷப குஞ்சரம் - 2, பல்லவர்களும், பாதாமி(வாதாபி) சாளுக்கியர்களும்

இந்தத் தொடரின் முந்தைய பதிவுகள்

அ. ரிஷப குஞ்சரம் -1 

இந்தப் பதிவில்

1. ரிஷப குஞ்சரம்

2. ரிஷப குஞ்சரச் சிற்பம், பாதாமி குடைவரை – 1, பாதாமி(வாதாபி), கர்நாடகா

3. ரிஷப குஞ்சரச் சிற்பம், அய்கொளே (Aihole), கர்நாடகா

4. ரிஷப குஞ்சரச் சிற்பம், விருபாக்‌ஷா கோயில், பட்டடக்கல், கர்நாடகா

5. பல்லவர்களும், பாதாமி(வாதாபி) சாளுக்கியர்களும் 

6. குறிப்பு

7.  உசாத்துணை

1. ரிஷப குஞ்சரம்

ரிஷப குஞ்சரம் என்பது ரிஷபமும் யானையும் சேர்ந்த ஒரு சிறப்புச் சித்தரிப்பு. இதில் இரண்டின் தலைகளும் இணைந்திருக்கும். நாம் ரிஷபத்தின் உடம்பை மட்டும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் அந்த இணைந்த தலை ரிஷபத்தின் தலையாகத் தெரியும். நாம் யானை உடம்பை மட்டும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் அந்தத் தலை யானையின் தலையாகத் தெரியும். மிக நுட்பமான மற்றும் தந்திரமான சித்தரிப்பு. இதன் சிறப்புகளை இந்தக் கட்டுரையில் படிக்கலாம்.

இந்தியா மற்றும் இலங்கையில் இது சிலைகளாக, சிற்பங்களாக, ஓவியங்களாக மற்றும் பண்டைய அரசாங்க நாணயங்களாகவும் காணக் கிடைக்கிறது. ஒரு கோயிலில் ஆயிரக்கணக்கான சிற்பங்கள் இருக்கும்போது ஒரு சிற்பத்தைத் தேடுவது சிரமமே. இந்த ரிஷப குஞ்சர சிற்பத்தைச் சற்று சுலபமாக கண்டுபிடிக்க, குறிப்பாக எங்கிருக்கின்றன என்பதையும், இருக்குமிடத்தின் வரலாற்றுப் பின்புலத்தையும் முடிந்தவரை சேகரித்தேன்.

Gandaberunda

 A Jewelery, a saree, Russian Kingdom, a temple Vehicle, Mysuru kingdom, a story narrated by a common man, Karnataka government, Albania nation, a sculpture I have seen in person are all connected by a very strange common theme. 

Figure 1: Sculpture in a temple pillar, Bengaluru

The above sculpture is carved on a pillar in Ulsoor Sri Someshwara temple of Bengaluru. It is called Gandaberunda. Though similar, its spelling and pronunciation varies in different regions of India like Gandaberundam, Gandaberunda Pakshi and so on. It is also referred to as double headed eagle or double headed bird in general.

Depictions of many imaginary creatures is a common sight in Indian temples. One can easily assume this sculpture as a depiction of yet another imaginary bird. Yet, it is special. To understand its speciality let us check the direct and indirect details we can gather from this depiction.

ரிஷப குஞ்சரம் - 1

சில சமயங்களில் நாம் ஒன்றைத் தேடும்போது சிறப்பான வேறு சிலவும் நம் கண்ணில் படும். பெரும்பாலும் நாம் அவற்றை ஒதுக்கிவிடுவோம். இதில் சரி தவறு என்று ஏதும் இல்லை. இப்படி நம்முடைய தேடுதல் இருக்கிறது என்று புரிதல் இருந்தால், அவற்றையும் குறித்துக் கொண்டு பின் நம்முடைய முதன்மைத் தேடலில் ஈடுபடலாம். சமீபத்தில் நான் கண்ட பேருண்டப் பறவையைப் பற்றித் தேடிக் கொண்டிருந்தபோது அப்படி ஒதுக்கி வைத்த ஒன்று மிகச் சிறப்பானது எனப் பிறகு புரிந்து கொண்டேன்.

அழகிய நுட்பமான மரச் சிற்பங்களுடைய முழுவதும் மரத்தால் செய்யப்பட்ட இலங்கையில் உள்ள ஒரு கோயில் மண்டபத்தை தற்செயலாக இணையத்தின் வழிக் கண்டடைந்தேன். இது கண்டி நகருக்கு அருகில் எம்பக்கே என்னும் ஊரில் எம்பக்கே கோயில்(Embekke Devalaya) என அழைக்கப்படுகிறது. இது 14ம் நூற்றாண்டில் மூன்றாம் விஜயபாகு மன்னனால் கட்டப்பட்ட ஆறுமுகன் கோயில். 18ம் நூற்றாண்டில் விரிவாக்கம் செய்யப்பட்டது என நம்பப்படுகிறது. இதன் சிறப்புகளுக்காகவே இது யுனெஸ்கோவினால் பாரம்பரியச் சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

Woodcarving of Rishaba Kunjaram  at Embekke Devalaya- Sri Lanka,
Photo credit: Wikipedia

அங்குள்ள இந்த மரச் சிற்பத்தின் புகைப்படங்களைப் பார்த்தபோது, இது சற்று சிதைந்து இருந்ததாலும், இதை விடச் சிறப்பான பிற சிற்பங்களின் படங்கள் கண்ணில் பட்டதால், இதற்கு அதிகம் கவனம் கொடுக்கவில்லை.

Depiction of movements in Stone Sculptures -1

We are all fascinated by looking at movements in nature. The sky, with its passing clouds, the ocean, with its curvy waves, the trees, with its fluttering leaves fascinate us! We miss seeing such movements in temple sculptures. Generally, the stories from the epics are depicted using multiple sculptures. The sculptures on the stones had the limitation of not able to depict the movement of an action with in a single frame. This was my belief until I saw few sculptures in Ulsoor Sri Someshwara temple at Bangalore.

It is very common to see a variety of imaginary creatures in temple sculptures. It starts with Lord Ganesha, who is usually depicted with a human body and an elephant head. This concept extends all the way to mix and match of various animals and birds. For example, the imaginary animal Gajasimha is a combination of an Elephant and Lion.

I came across this interesting sculpture on one of the pillars in the mantap of this temple. It kindled my imagination as to what this sculpture tries to depict!

Sculpture on a pillar at Ulsoor Sri Someshwara temple, Bangalore

It is easy to ignore this sculpture as yet another imaginary bird with three heads. But how about dropping this idea and stretching our imagination along with the sculptor a little further. We can arrive at few other possibilities too.

கண்ட பேருண்டம்

ஒரு நகை, ஒரு புடவை, ரஷ்யப் பேரரசு, கோயில் வாகனம், மைசூர் அரசு, ஒரு சாமான்யன் கூறிய கதை, கர்நாடக அரசு, அல்பேனியா நாடு, நான் நேரில் பார்த்த ஒரு சிற்பம் ஆகியவற்றில் ஒரு பொது அம்சம் இருக்கிறது எனக் கூறினால் அதை உங்களால் நம்ப முடியுமா? அந்த பொது அம்சம் என்ன? அது இரு தலைகளையுடைய ஒரு கற்பனைப் பறவை என்று கூறினால் நம்ப முடிகிறதா?

படம் 1  : பெங்களூர் ஆலய தூண் சிற்பம்

 

 

மேலே உள்ள இந்த சிற்பம் பெங்களூரில் உள்ள அல்சூர் ஸ்ரீ சோமேஸ்வரர் ஆலயத்தில் ஒரு தூணில் உள்ளது. கர்நாடகத்தில் “கண்ட பேருண்டா”(Gandaberunda) எனப்படுகிறது. மற்ற இடங்களில் கண்ட பேருண்டம், கண்ட பேருண்டப் பட்சி(பறவை), இரு தலைப் பறவை, இரு தலைப் புள், இரு தலைக் கழுகு, அண்ட ரெண்ட பட்சி என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

இந்தியக் கோயில்களில் எத்தனையோ கற்பனை விலங்குகளின் சிற்பங்கள் இருக்கும்போது இதில் என்ன புதுமை என்ற கேள்வி எழுந்தது. புதுமை இந்தச் சிற்பத்தின் அமைப்பிலும், அது நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் சொல்லும் தகவல்களிலும் உள்ளது.

சிற்பத்தில் அசைவுகள் - 1

குரங்குகள் குட்டிக்கரணம் அடிப்பது சதாரணம். குரங்குகள் குட்டிக்கரணம் அடிப்பதை கற்சிற்பமாக வடிப்பது அசாதரணமே!

சில சமயங்களில் கோயில்களில் மிக வினோதமான சிற்பங்கள் கண்ணில் படுவதுண்டு. பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் அவற்றை உருவாக்கிய சிற்பியின் குறும்புத்தனமும், படைப்பாற்றலும் அதன் மூலம் அவர் நமக்கு விடும் சவால்களும் வியப்பானவை.

அப்படிப்பட்ட சில சிற்பங்களை நான் பெங்களூரில் உள்ள அல்சூர் ஸ்ரீ சோமேஸ்வரர் ஆலயத்தில் பார்த்தேன்.  புதிராகவும் ஆச்சரியமாகவும் இருந்தன அவை!

கோயில் மண்டபத்தின் ஒரு தூணின் மேல் பகுதியில் இந்தச் சிற்பத்தை புரிந்து கொள்ள கடினமாக இருந்தது. அதைப் புகைப்படம் எடுத்து பெரிதுபடுத்திப் பார்த்தேன்.

கரிகால் சோழனின் கல்லணையத் தேடி - 2

முதல் பதிவில் , கல்லணை பிரிட்டஷரால் மாற்றப்பட்டு இப்போது அதன் அடிப்பாகம் மட்டுமே நீருக்கடியில் உள்ளது எனப் பார்த்தோம். இந்தப் பதிவில் கல்லணை மற்றும் காவிரி டெல்டா பகுதியில் செய்யப் பட்ட மாற்றங்களையும் அதன் காரணங்கள் பற்றியும் பகிர்ந்துள்ளேன்.

மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது; இது ஆறுகளுக்கு அதிகம் பொருந்தும். ஓடும் ஆற்றில், இந்த நிமிடத்தில் ஒரு இடத்தில் இருக்கும் நீர் அடுத்த நிமிடத்தில் போய்விட்டிருக்கும். புதிய நீர் அதன் இடத்தை நிரப்பும்.

ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் மாறுதல்கள் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன.

பண்டைய காலத்தில் ஆறுகள் வெள்ள நீரை எடுத்து செல்லும் வாகனங்களாகப் பயன்பட்டன. ஏரிகள் ஆற்றின் நீரைச் சேமித்து வைக்கும் பெரிய நீர்த்தேக்கங்கள் ஆகச் செயல்பட்டன.

பின்னர் பிரிட்டிஷ் காலங்களில், ஆறுகளின் குறுக்கே பெரிய தடுப்பணைகள் மற்றும் பெரிய நீர்த்தேக்கங்கள் அமைக்கும் முறைகள் தொடங்கி வலுப்பெற்றன. பின்னர் தொழிற்புரட்சி மாற்றங்கள், தற்போதைய 21ம் நூற்றாண்டு தொழில்நுட்ப புரட்சிக்கானது.

ஒவ்வொரு தலைமுறை செயல்பாடுகளிலும் சாதக பாதகங்கள் உள்ளன. இருந்தாலும், எங்கும் தேங்கிவிடாமல் ஆற்றைப் போல தொடருவதே வாழ்க்கையின் இயல்பு.

தென்னிந்தியாவில், ஸர் ஆர்தர் தாமஸ் காட்டன்(Sir Arthur Thomas Cotton), என்ற பிரிட்டிஷ் மிலிடரி பொறியாளர், காவிரி டெல்டா பகுதியில் நீர்ப்பாசன மாறுதல்களை ஆரம்பித்து பின்னர் கோதாவரி, கிருஷ்ணா டெல்டா பகுதிகளுக்கும் எடுத்துச் சென்றார். இது போலவே வட இந்தியாவிலும் ஸர் ப்ரோபி தாமஸ் காட்லி (Sir Proby Thomas Cautley) என்பவர் யமுனை மற்றும் கங்கை நதிகளில் இது போன்ற திட்டங்களை ஆரம்பித்து வைத்தார்.

ஆர்தர் காட்டனுக்கு முந்தைய தஞ்சாவூர் காவிரி டெல்டா பகுதிகள் எப்படி இருந்தன?

கரிகால் சோழனின் கல்லணையத் தேடி - 1

நான் மேட்டூர் அணையை முதலில் பார்த்தது 1970களில். ஓரு நீளமான, உயரம் குறைவான மெட்டடார் வேனின்(matador van), உள்ளே சிறிய பெஞ்சுகளைப் போட்டு சிறிசுகளை அதில் உட்கார வைத்துப் பள்ளியிலிருந்து மேட்டூர் அணைக்குச் சுற்றுலா கூட்டிக் கொண்டு போனார்கள். அந்தப் பிரமாண்டமான உயரமும், நீளமும் கொண்ட மேட்டூர் அணையைப் பார்த்ததும், அணை என்றால் இப்படித்தான் உயரமாக, நீளமாக இருக்கும் என மனதில் பதிந்து விட்டது.

பிறகு, 1980களில், வீட்டில் கல்லணைக்குக் கூட்டிப் கொண்டு போனார்கள். மேட்டூர் அணையைப் போல உயரமாக, நீளமாக இருக்கும் என எதிர் பார்த்த எனக்கு ஏமாற்றமே. வீட்டில் வேறு, இது ”அந்தக் காலத்திலேயே” கரிகாலச் சோழ மன்னன் “கல்லாலேயே” கட்டியது என்று கூறியிருந்தார்கள். என் கண்களுக்கு சிமெண்ட் பூசி வண்ணம் அடிக்கப் பட்ட 3 பாலங்களும் அதன் கீழ் இருந்த மதகுகளும் மட்டும் தெரிந்தன, கல்லால் கட்டப்பட்ட அணையைக் கண்கள் தேடின. அப்படி எதுவும் தெரியவில்லை. நான் சும்மாவே நிறைய கேள்விகள் கேட்கிறேன் என்று வீட்டில் புகழும், திட்டும் பெற்றிருந்த காலம் அது. பேசாமல் இருந்து விட்டேன். பாவம் அவர்களுக்குத் தெரிந்திருந்தால் சொல்லியிருப்பார்கள்.

சமீபத்தில் ஓரு நம்பகமான “History Trails” என்ற youtube channel-ல் ஒரு பல்லவர் காலத்து ஏரியைப் பின்புலமாக வைத்து, பண்டைய நீர் மேலாண்மையைப் பற்றிய ஒரு காணொளி ⁽¹⁾ பார்த்தேன். அதில் திரு. பராந்தக தமிழ்ச்செல்வன், தற்போதுள்ள கல்லணை கரிகாலன் கட்டியது இல்லை என்றார். அப்படியானால் கல்லணை என அழைக்கப் படுகிற இந்த வளாகத்தைக் கட்டியது யார் என்ற என்னுடைய பழைய கேள்வி, விக்கிரமாதித்தன் -வேதாளம் போலத் திரும்பி வந்ததது. அந்த வீடியோவின் கமெண்டில் இதனைப் பிரிட்டிஷார் கட்டினர் என்று கூறியிருந்தார். நான் பார்த்த சிமெண்ட் கட்டமைப்புக்கு இந்தக் கூற்று பொருந்தியது.

Maintenance of a Temple - Part 2

Part 1 covered  the evolution of the temple’s exteriors as seen through photographs from years 1890 to 2023!

This Part 2 covers other changes carried out  in the temple.

---

 Changes in the flooring of the temple enclosure

While  going through some old photographs I have  noticed changes in the  flooring of the temple enclosures.  It is a normal practice to leave the flooring between the buildings within the temple with properly levelled mud or grass.  Since there are few trees in the middle of  the enclosure even now,  we  can  assume the flooring was originally  left with mud.  

 

An information board made in a stone slab can be seen in the temple premises. It is dated 12 June 1994. It conveys Shrimati K. J. Pramila Thammana of Vijayanagara has  sponsored the work of laying the stone slabs for the flooring. What a  noble  gesture!.  It is a huge surface area too be covered.  So happy to see  the concept of such noble donations continued even in 20th century.

Maintenance of a Temple - Part 1

Once upon a time Bangalore was known as “Pensioner’s Paradise”.  Later it is was known as “Garden City”.  Now,  the Paradise is gone,  the Garden is going and  is getting replaced as “Silicon City”! 

Strengthening Bangalore’s reputation of Pensioners paradise,  there is a mention of a pensioner in a stone inscription in the  year 1799 itself.  And this stone inscription is documented in the  Epigraphia carnatica Vol 9, compiled by Benjamin Lewis Rice, the Director of the Mysore Archaeological Department and released  between 1894 and 1905.

In this inscription referenced as “Bn – 15”,  Sarangu Sadupperi Sabhapati mudaliyar who identifies himself as a pensioner has  donated his  house to Ulsoor Sri Someshwara Temple.  Probably he was a government employee under British  India and got retired from the services. 

கோயில் பராமரிப்பு

முக்கியமான கோயில்கள் மற்றும் கோயில் மரபு பற்றிய நூல்களில்,  பாலும் ஏடும் போல கோயில்கள் தகவல்களுடன் கல்வெட்டுக்களின் தகவல்களும் இருக்கும்.  சில சமயம் அந்த கோயிலைக் கட்டிய/விரிவுபடுத்திய/திருப்பணி  செய்த அரசர்/மந்திரி/புலவர்/அறிஞர்/தனியார்  செய்த பணிகள் பற்றிய விவரங்களும் காணப்படும்.

சில சமயங்களில்  கோயில் பராமரிப்புக்கு  அரசர்/மந்திரி/புலவர்/அறிஞர்/தனியார் கொடுத்துள்ள தானங்கள் பற்றிய தகவல்கள் இருக்கும்.

உதாரணம் :

"சாலிவாகன சக ௵ (அதாவது ஆங்கில வருடம் 1799) க்கு சரியான தாத்ரு ௵ ஆனி ௴11௳ யில் திரு அரசமாநகரத்திலெழுந்தருளியிரா நின்ற ஶ்ரீசோமேஸ்வர சுவாமியின் கார்த்திகைவுச்சவத்துக்காக பென்சன் சராங்கு சதுப்பேரி சபாபதி முதலியார் வைத்த வீடு தற்மம்"

இது அல்சூர் சோமேஸ்வரர்  கோயிலுக்கு தனியார் ஒருவர் ஓரு வீட்டைத் தர்மமாக எழுதி வைத்த கல்வெட்டு.

A sculpture and its headcover

After death,  only few are remembered forever.  Few examples are Mahatma Gandhi(1869-1948) and The Buddha (563 BCE - 483 BCE or 480 BCE - 400 BCE).  How about an artist who lived about 600years ago and whose name we don’t even know? If he has to leave a strong impression on us  even today,  how great his creation could be?

I am referring to this simple sculpture!    

சிலையும் அதன் தலையும்

ஏறத்தாழ 600 வருடங்களுக்கு முன்னால் வாழ்ந்த ஒரு கலைஞர், நம்மில் ஒரு தாக்கத்தை இன்று  ஏற்படுத்துவார் என்றால் அவர் எப்படிப் பட்டவராயிருக்க வேண்டும். அவரது படைப்பு எப்படிப் பட்டதாக இருக்கக் கூடும்!

நான் கூறுவது இந்த ஒரு எளிய சிற்பத்தைப் பற்றியே! 

பர்மா வழி நடைப் பயணம் - புத்தக வாசிப்பனுபவம் – பகுதி #2

முதல் பகுதியின் தொடர்ச்சி

வரலாற்றுக் குறிப்புகள்:

இந்த நூலில் சாமிநாத சர்மா அவர்கள்,  பயணத்தில் அவர் கடந்த இடங்களின் பெயர்கள்,  அவற்றின் சிறப்பு, அவர் சந்தித்தவர்களின் சிறப்பு, சமுகத்தில் உள்ள தொண்டு அமைப்புகள் என பல முக்கிய தகவல்களைக் கொடுக்கிறார். தற்போது Pyay எனப்படும்,  புரோம்  நகரத்தைப் பற்றி ஓரு வரலாற்றுச் சித்திரத்தை நமக்கு  கொடுக்கிறார்.   

புரோம் நகரம்,  கிறிஸ்து சகத்திற்குச் சில நூற்றாண்டுகள் முந்தி,  பர்மாவின் தலைநகரமாயிருந்ததாகவும்,  கி.பி. எட்டாவது நூற்றாண்டில் ‘தலெய்ங்’ என்ற ஒரு இனத்தவர் இதனை அழித்துவிட்டனர் என்றும், அந்த அழிவின் மீதுதான் புதிய புரோம் நகரம் ஏற்பட்டது என்றும் சிறப்பு வாய்ந்த இரண்டு புத்தர் கோயில்கள் இங்கு இருக்கின்றன என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

முதல் நாள் பயணத்தில் லெட்படான் (Letpadan)  என்ற ஊருக்கு போகிறார்.  அங்குள்ள நகரத்தார் மடத்தில்  தங்கி கையில் கொண்டு வந்திருந்த உணவை உட்கொண்டு சிறிது நேரம் களைப்பாறினர்கள்.  மடத்துக் காரியக்காரர்கள், அவர் குழுவுக்கு வேண்டிய உபசரணைகளைச் செய்தார்கள்.  அனைவருக்கும் நன்றி தெரிவித்து விட்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டோம் என்கிறார்.  

நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார்  பர்மாவில் தாங்கள் லேவாதேவித் தொழில் செய்து வந்த முக்கியமான எல்லா ஊர்களிலும் மடங்களும், கோயில்களும், நந்தவனங்களும் அமைத்து இருந்தனர்;  சில கோயில்களுக்கு வெள்ளி ரதங்கள், தங்க வாகனங்கள் செய்ந்திருந்தனர் எனக்  கூறுகிறார்.   மடங்கள் நூற்றுக்கணக்கான பேர் வசதியாகத் தங்கக் கூடிய வகையில் அமைக்க பட்டிருந்ததையும். சில மடங்களில் அன்னதானத்திற்கான ஏற்பாடுகளும் இருந்ததையுமான   நகரத்தாரின்  சமூகப் பங்களிப்பைக் குறிப்பிடுகிறார். 

பர்மா வழி நடைப் பயணம் - புத்தக வாசிப்பனுபவம் – பகுதி #1

 பர்மா வழி நடைப் பயணம் .

ஆசிரியர்:  வெ. சாமிநாத சர்மா.

 பண்டைக் காலங்களில்   பாண்டிய,  சோழ ஆட்சி காலங்களிருந்து தமிழத்துக்கும்  பர்மாவுக்கும்  (தற்போது மியான்மார்) வணிகத் தொடர்பு இருந்து இருக்கிறது.  இந்தியாவின்  பிற பகுதிகளிலிருந்தும் தொடர்பு இருந்து இருக்கிறது.  1824ல் இருந்து ஆங்கிலேயர்களுக்கும் பர்மாவுக்கும் மூன்று போர்கள் நடந்தன.   1886ல் முழு பர்மாவும்,   ஆங்கிலேயர்(பிரிட்டிஷ்) ஆட்சியின் கீழ் வந்தது.  அங்கு அரசு அலுவலங்கள்,  தொழிற்சாலைகள்,  தோட்டங்கள்,  பராமரிப்பு,  சாலைப் பணி,  துறைமுகப் பணி மற்றும் இன்ன பிற பணிகளுக்காக   ஆங்கிலேய அரசு இந்தியர்களை பர்மாவிற்கு போக ஆதரித்துக்  கொண்டிருந்தது

1931ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பில் ஏறத்தாழ 10லட்சம் இந்தியர்கள்  பர்மாவில் இருந்தனர்.  அவர்களில்  4லட்சம் பேர் பர்மாவிலேயே பிறந்தவர்கள்!

வெ. சாமிநாத சர்மா, இலக்கியத்திலும், பத்திரிக்கை துறையிலும் ஈடுபாடு உள்ளவர், செய்யும் பணியில் மிகச் சிரத்தை உள்ளவர், எல்லோருக்கும் இனியவர்.    1932க்கு  பர்மா சென்றார்.  பத்திரிக்கைத் துறை, நூலாக்கம், சொற்பொழிவு என ஆக்கம் மிகுந்தவர்.   அவருடைய படைப்புகள் மற்றும் ஆளுமை மூலம் பர்மிய தமிழ் மக்களிடையே மதிப்பு பெற்றவர். 

கற்பித்தது தமிழ், பெற்றது இன்பம்.

கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன் தொலைக்காட்சியில் "கற்றது தமிழ்" படம் பார்த்தேன். எல்லோருக்கும் படிப்பும் தொழிலும் மனதுக்கு பிடித்தமானதாக அமைந்து விடாது. இந்தப் படத்தின் கதாநாயகனுக்கு விருப்பமான படிப்பு அமைந்தாலும், அவனுடைய தொழில், வாழ்க்கையின் வசதிகளைக் கொடுக்கவில்லை. இது தமிழ் மட்டுமல்லாது, தொழில் சார்பில்லாத கல்வி பயின்று கல்வி நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் பலரும் இக் கஷ்டத்தை அனுபவிக்கின்றனர்.

அண்மையில் படித்த ஓரு செய்தி மிகுந்த சந்தோசத்தைக் கொடுத்தது. நாமக்கல், குருசாமிபாளையம் தமிழ் ஆசிரியர் எஸ். வி.வெங்கட்ராமன் அவர்களுக்கு, ஆசிரியர் தினத்தன்று, அவரது முன்னாள் மாணவர்கள், ஓரு வீட்டைப் பரிசாகக் கொடுத்துள்ளனர்.